Realidad elástica

15 marzu – 9 setiembre 2013

Acullá de la esposición: interfaces nueves pal arte contemporaneu n’Europa.

Cuasi venti años pasaron dende qu’Internet se fixere disponible a toa clas d’usuarios y cinco desque fore accesible dende cualquier puntu al traviés de terminales móviles de mano, dos anovaciones tecnolóxiques qu’alteriaron fondamente la nuestra forma de percibir el mundu. Ello ye qu’anguaño vivimos de contino conectaos y nun tiempu/espaciu en fluxu perpetuu, una suerte d’ucronía onde esa percepción de conexón evoluciona col fluxu aceleráu y cada vez mayor d’información que nos llega de toes partes y onde los autores —conocíos o non— pueden ser profesionales y espertos, y tamién el vecín d’al llau o un hacker instaláu énte la so pantalla. Toos tomamos parte na creación d’un dominiu colectivu que ye anguaño global y fragmentáu.

Esi entornu cada vez más complexu funde lo virtual y lo real, el fluxu de datos col paisaxe. Y anque s’acuñaron términos nuevos pa describir esi estáu de coses, nengún espresa con xusticia la esfera de capes múltiples qu’habitamos. D’ehí salel conceptu de realidá elástica qu’inspiren les obres mostraes nesta esposición. Los artistes participantes nun se limiten a xugar con eses distorsiones de lo “real”: promueven al tiempu maneres anovadores d’interacción coles sos pieces. La esploración formal d’interfaces nueves desempeña un papel tan relevante nes sos esmoliciones como’l propiu conteníu de la obra y el so comentariu sobre l’estáu anguaño de la realidá que nos contién.